پيامبر و جنگ تبوك
روميان از ابر قدرتهاي جهان بودند "هرقل "پادشاه روم قصد پيش دستي بر مسلمين را داشت و ميخواست به مدينه حمله كند. پيامبر از اين ماجرا مطلع شد و بعد از بازگشت از طائف مسلمين را آماده پيكار با روميان كرد.
اين ما جرا بعد از فتح مكه در سال نهم هجرت اتفاق ميافتاد. پيامبر در جنگ ها اسرار نظامي را به سپاهيان نميگفت و هدف نهايي را قبل از شروع جنگ روشن نميكرد. اما در غزوه تبوك به خاطر قوت دشمن و شرايط ويژه مسلمين، هدف نهايي توسط پيامبر بازگو شد حدود پانصد كيلومتر تا تبوك وهزار كيلو متر تا شام فاصله بود، از سويي ديگر گرماي تابستان و از طرفي فصل برداشت محصول و بالاخره سستي و فتنه انگيزي منافقين كار را بسيار دشوار كرده بود.
روميان بر شامات تسلط داشتند چرا كه نزديک شامات بودند. با همه تحركات و كارشكنيهاي منافقين- سي هزار نفر سرباز جمع شد، علي عليه السلام در مدينه كنار زنان و كودكان به دستور پيامبر براي محافظت مستقر گرديد، ابوذر با پاي پياده به لشكر ملحق گرديد(که داستانی شنیدنی دارد!!). سر كرده منافقان عبد الله ابن ابي عدهاي از هوادارانش را از سپاه اسلام جدا كرد و به مدينه بازگرداند.
سپاه اسلام وارد شهر تبوك شد و لشكر اسلام فاتح ميدان شد و غنايم بسياري به دست آوردند وقتي كه لشكر پيروز اسلام بازگشت، پيامبراکرم متخلفان از جهاد را در محاصره و انزوا قرار داد و فرمود كه مسلمين با آنها قطع رابطه كنند و با آنها سخن نگويند حتي زن و فرزند آنها نيز با آنها ارتباط نداشته باشند. (توبه/ 38 – 57)