قیام برای الله بایاری او وتفکر و استقامت

1- «وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْء» (اعراف/ 156).

و رحمت من همه چيز را فرا گرفته است.

2- «وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءفَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ» (اعراف/ 156).

و رحمتم همه چيز را فراگرفته و آن را براي آنان که تقوي پيشه کنند مقرّر خواهيم داشت.

3- «إِنَّ رَحْمَتَ اللّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ»

همانا رحمت خدا به نيکوکاران نزديک است.

4- «كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ» (انعام/54).

پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است.

5- «وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ» (بقره/ 186).

و چون بندگان من از تو درباره‌ي من بپرسند همانا من (به آن ها) نزديکم و دعاي دعا کننده را وقتي که مرا بخواند پاسخ مي‌دهم.

6- «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا (تحريم- 8).عَسَى رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ»

اي کساني که ايمان آورده ايد به درگاه خدا توبه کنيد، توبه‌‌اي راستين و خالص، اميد است پروردگار شما گناهانتان را بزدايد.

روايت: پشيماني از گناه توبه است

7- «اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ » (بقره – 222).

به درستي که خداوند، بسيار توبه کنندگان را دوست مي‌دارد.

امام صادق عليه السلام : خداوند به توبه بنده‌ي خود شاد مي‌گردد چنان چه يکي از شما هنگام يافتن گمشده‌ي خود شاد مي‌شود.

8- توبه سبب طول عمر و سعه در عيش و زندگي و رفاه است.

«وَأَنِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّي» (هود – 3).

و از پرودگارتان طلب آمرزش کنيد و سپس به درگاه او روي آوريد تا شما را از بهره‌‌اي نيکو تا آخر عمرهايي که براي شما مقرر گرديده بهره مند سازد.

امام صادق عليه السلام: کساني که سبب گناهان، عمرشان کوتاه شد و مي‌ميرند، بيشترند از کساني که با اجل مقدرشان مي‌ميرند. ( سفينه ج1/ص 488).

9- تبديل سئيات به حسنات در اثر توبه

«اِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ» (فرقان – 70).

کسي که توبه کند و ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد، خداوند اعمال زشت اين افراد را به نيکي مبدل مي‌سازد.

در کتاب مصابيح القلوب سبزواري آمده وقتي که آيه تحريم شراب نازل شد، روزي پيامبر اکرم از کوچه‌‌اي عبور مي‌کرد و مرد مسلماني را ديد که شيشه‌ي شرابي در دست داشت. مرد بسيار ترسيد، همان دم گفت خدايا توبه کردم و ديگر شراب نخواهم خورد، مرا رسوا نکن. چون نزديک پيامبر رسيد، رسول خدا از او سؤال کرد در اين شيشه چيست؟ گفت سرکه. حضرت: قدري در دست من بريز، مرد ريخت و ديد سرکه است. آن مرد گريست و گفت يا رسول الله قسم به خدا سرکه نبود بلکه شراب بود، توبه کردم و از خدا خواستم مرا رسوا نکند و چنين شد آن حضرت فرمود که چنين است که هر کس توبه کند «فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ» .

10 - «إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ» (مريم /60).