لقمه حلال
1. يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا (مومنون/51)
2. يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلاَلاً طَيِّباً (بقره/168)
3. فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ (عبس/24)
در سوره هاي: (بقره/168- مائده/88- انفال/69- نحل/114- بقره- نساء – اعراف- انفال- اسراء- طه- غافر- جاثيه- کهف) دربارهي رزق حلال و طيب صحبت شده است و تاکيد شده بر خوردن حلال و پاکيزه.
روايات:
1. پيامبر اکرم: عبادت ده قسمت است (ده جزء دارد) نه جزء آن طلب روزي حلال است.
2. امام علي (عليه السلام): مانند زنبور عسل باش. هنگامي که غذا ميخورد، غذاي پاکيزه ميخورد و هنگامي که توليد ميکند، عسل پاکيزه توليد ميکند [واردات پاکيزه ==> صادرات پاکيزه]
نکته:
يکي از خصوصيات زيبا در زندگي زنبور عسل اينست که اگر زنبوري بر روي مواد آلوده نشسته باشد و غذاي آلوده خورده باشد حق ورود به کندو را ندارد و او را به کندو راه نميدهند زيرا که ورود او عسل را خراب ميکند. لذا از حضور او در کندو ممانعت به عمل ميآيد. پس انسان نيز، نبايد از يک حيوان کمتر باشد و نبايد اجازه دهد لقمه حرام وارد بدن او شود و همچنين بايد به غذاي روح هم توجه کند. يعني مراقب باشيم هر حرفي را گوش ندهيم، هر موسيقي را نشنويم، هر تصويري را نبينيم. هر فيلمي را تماشا نکنيم. هر هوايي را استتنشاق نکنيم.
اينها وارادات وجودي، ما هستند و حتما و قطعاً بر روي صادرات وجود ما که اعمال ما هستند تاثير مستقيم دارند.