شكر نعمت و كفران نعمت
1. فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللّهِ فَأَذَاقَهَا اللّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ (النحل/112) به نعمت هاي خدا ناسپاسي كردند و خداوند به خاطر اعمالي كه انجام ميدادند لباس گرسنگي و ترس را بر اندامشان پوشانيد.
2. پيامد اخروي كفران نعمت: وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ (إبراهيم/7)
3. زياد شدن نعمت در پرتو شكر: لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ(إبراهيم/7)
4. وظیفه ما نسبت به نعمتها: نعمتها را ذكر كنيد: وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ (الضحى/11)
5. دستور الهي به شكر نعمت: وَاشْكُرُواْ لِي وَلاَ تَكْفُرُونِ (البقرة/152)شكر مرا بگوئيد و در برابر نعمتها كفران نكنيد.
6. اثر شكر نعمت: وَمَن يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ (لقمان/12)
7. شكر گذاران واقعي كمند: وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ (سبأ/13)
«روايات»
امام صادق (عليه السلام): شكر نعمت دوري از گناهان است و تمام شكر گفتن الحمد لله رب العالمين نيست. (كافي/ 2/ 95)
امام علي (عليه السلام): شكر دانشمند بر دانش خويش عمل به دانش و ياد دادن آن به مستحق آن است (غرر الحكم / 5667)
امام سجاد (عليه السلام): شكر گذارترين شما نسبت به خدا، شكر گذار ترين شما نسبت به مردم است (كافي/ 2/ 99)
امام علي (عليه السلام): كسي كه شكر به او عطا شود از زيادي نعمت محروم نميشود (نهج البلاغه/ حكمت 135)
امام علي (عليه السلام): هرگاه بر دشمن خويش تسلط يافتي به شكرانه اينكه بر او قدرت يافتي او را ببخش (حكمت/ 11)
امام رضا (عليه السلام): كسي كه از پدر و مادر خويش شكر گذاري نكند از خداوند شكر گذاري نكرده است. (بحار/ 74/ 68)
امام كاظم (عليه السلام): بازگو كردن نعمت ها، شكر خداست (بحار/ 94/ 318)
طبق آيات برترين نعمتها چيست؟
1. خلقت (فاطر/ 3)
2. وحدت و اتحاد و همدلی (آل عمران/ 103)
3. آزادي (ابراهيم/ 6)
4. دفع خطر دشمن (مائده/ 11)
5. هدايت (بقره/ 198)
6. امداد غيبي (احزاب/ 9)
7. عزت و فضيلت (بقره/ 47)
8. نبوت (مائده/ 20)