معاد
1. روزي كه هيچ كس قادر بر انجام كاري به سود ديگري نيست (يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ (الإنفطار/19)
2. روزي كه اعمال را ميبينيم (فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ (الزلزلة/7))
3. روزي كه همه ی اسباب و واسطهها قطع ميشوند « وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبَابُ (البقرة/166)
4. روزي كه ثروت و فرزند به كار انسان نميآيد « يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ (الشعراء/88))
5. روز تاسف و حسرت: وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ(مريم/39))
6. روزي كه بسيار طولاني است: يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ (المعارج/4)
7. روز غبن و زيانكاري : ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ(التغابن/9)
8. روز آشكار شدن رازها و اسرار: يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ (الطارق/9)
9. روز پير شدن كودكان: يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا (المزمل/17)
10. روزي بسيار سخت: وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكَافِرِينَ عَسِيرًا (الفرقان/26)
11. نسب به درد نميخورد: فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنسَابَ بَيْنَهُمْ (المؤمنون/101)
12. روزي كه بر دهان مهر زده ميشود و دست هايشان سخن ميگويند (يس/65)
13. روزي كه معذرت خواهي سودي ندارد: فَيَوْمَئِذٍ لَّا يَنفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ (الروم/57)
14. روزي كه انسان فرار ميكند: يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ (القيامة/10)
«روايات»
پيامبر اكرم صلی الله علیه و اله : تمام كساني كه در قيامت وارد ميشوند تشنه هستند. (كنز العمال/ 39938)
امام صادق (عليه السلام): اعمال صالح و نيك را زياد انجام بده زيرا در قيامت نيكو كار و بد كار هر دو پشيمان ميشوند نيكو كار گويد اي كاش كارهاي نيك را زياد انجام داده بودم و بد كار ميگويد كوتاهي كردم و دليل بر اين مطلب آيه شريفهاي است كه سوگند ياد ميكند كه هر انساني خود را سرزنش ميكند.
از آثار و بركات مهم ياد مرگ، خروج از غفلت است كه مهمترين عامل سقوط انسان است.
إِنَّا أَخْلَصْنَاهُم بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ (ص/46)
علت برگزيدن انبياء به نبوت و مقام رسالت: صفت معاد باوري و ياد مرگ و قيامت است.
«ذكر الموت يميت الشهوات»
ياد آوري مرگ همه شهوات و تمايلات مادي (آسيب زننده) را ميميراند و از بين ميبرد.