زهرا نرو که بغض بدی در گلوی توست                         زهرا نرو که بغض بدی در گلوی توست

حالا که اعتنا به قسم ها نمی کنی                                 فکر حسین تشنه لبت را نمی کنی ؟

دیدی که رنگ از رخ مهتاب می پرد                             شبها حسین تشنه لبت از خواب می پرد

در باغ میوه های دلت سیب نوبر است                           این کربلایی از همه شان مادری تر است

حرف از سفر زدی و تبسم حرام شد                              پیراهن حسین شنیدم ، تمام شد

باشد برو ، قبول ، علی بی پناه شد                               باشد قرار بعدی مان قتلگاه شد

باشد برو که کرب و بلا گریه می کنیم                           با هم کنار طشت طلا گریه می کنیم