با اینکه نا ندارد و قامت کمان شده            چون کوه پشت حیدر کرار مانده است

هر شب برای غربت و مظلومی علی         تا صبح گریه کرده و بیدار مانده است

از حالت قدم زدنش حدس میزنم               چشمان ضرب دیده او ، تار مانده است

کمتر شده تورم پلکش ، ولی هنوز            بر پیکرش جراحت بسیار مانده است

حتی نفس که می کشد آزار می کشد      بد جور بین آن در و دیوار مانده است

از پارگی پیرهنش چند رشته نخ               با رنگ سرخ بر نوک سمار مانده است

ای فضه لااقل تو جواب  مرا بده                     این جای پای کیست که به دیوار مانده است