سلام
چند وقتی هست که متاسفانه احساس میکنم دچار مشکلی شدم. هنگامی که به زیارت قبور شهدا میروم یا اینکه به زیارت امامزادگان یا حتی امام رضا علیه السلام  می روم هیچ احساسی در کنار قبور مطهر ندارم.مثل اینکه یک جایی هست مانند سایر جاهای دیگر کره زمین!ضمنا زمانی که به قبرستان هم می روم هیچ احساس خاصی ندارم!حتی اندکی ترس از عقوبت اعمالم ندارم!
خواهشمندم مرا راهنمایی کنید.

سلام و تحیت خدمت دوست عزیزم:

۱-حضور در کنارقبور اولیاء الهی(ائمه هدی علیهم السلام - امام زادگان - شهداء) که محل نزول برکات الهی است مثل رفتن به داخل دریاست چه این حقیقت را  بینیم و چه نبینیم .نتیجه ورود ما به دریا طراوت و شادابی و پاکیزگی است.زیارت قطعا تاثیر خودش را بر روی روح ما می گذارد.اغلب نتیجه حضور در حرم اولیاء را همان لحظه درک میکنیم  (مثلا حال خوشی به ما دست می دهدیا اشکی جاری می شود یا با دیده باطن درک میکنیم)و گاهی حالات معنوی  نداریم .در اینجا باید بدانیم نداشتن حال معنوی نشانه ی بدبودن مان  تلقی نشود و باعث ناامیدی مان نگردد.(ممکن است خسته باشیم یا خوب استراحت نکرده باشیم یا زیاده روی در زیارت کرده باشیدم یا....)مطمئن باشیدحتی اثراین  زیارت(به ظاهر بی حال) و حضور در مکان پاک و معنوی در روح و جان شما ذخیره می شود و بعدا خودش را ظاهر میکند و به آن پی می بریم.مثل مریضی که عطر استعمال کرده است .خودش فعلا بوی عطر را نمی فهمد. ولی مانع که برطرف شد می بیند معطر است .و یا نظیر اثربعضی اذکار که اثرش مدتی بعد از گفتن ذکر ظاهر میشود.امام صادق علیه السلام:گاهی اثر ذکر(ی که گفته می شود )یکسال بعد ظاهر می گردد.

۲-نکته دیگر اینکه ما در حرم اولیاء الهی (اهل بیت علیهم السلام- امام زادگان- شهداء)میهمان این بزرگواران هستیم و قطعا مورد توجه و دعای خیر اینان هستیم و حتی در میان اهل قبور(قبرستان) اولیاءالهی بی نام ونشان مدفون هستند که قرائت فاتحه برای آنها باعث جلب توجه آنان و درنتیجه عنایت و توجه آنان به ما خواهد شد.

۳- قبل از زیارت اولیاء الهی طهارت ظاهر و باطن را رعایت کنیم و در مسیر رفتن به زیارت صلوات بفرستیم یا سوره هایی از قرآن(توحید-قدر- کوثر...) که مناسب حال ماست بخوانیم و به آن ولی خدا هدیه کنیم .

۴-در زیارت ائمه هدی علیم السلام معمولا دو یا سه زیارت نامه وارد شده.همیشه یک زیارتنامه را نخوانیم .بلکه هر بار از یک زیارتنامه استفاده کنیم مثلا یکبار که حرم میرویم زیارت مخصوص امام رضا علیه السلام را بخوانیم. دفعه بعدی (نوبت زیارت بعدی) امین الله بخوانیم.دفعه بعدی جامعه کبیره(هر اندازه اش را که توانستیم)

۵-گاهی قبل از خواندن زیارت چند کلمه با امام معصوم حرف زدن با زبان خودمان (اما کاملا مودبانه)-یا خواندن یک مصرع شعر:

آمدم ای شاه پناهم بده

تو که کیمیا فروشی نظری به قلب ما کن

که بضاعتی نداریم و فکنده ایم دامی

بکن معامله ای و وین دل شکسته بخر

از پی حادثه اینجا به پناه آمده ام

هر کس به کسی نازد و من هم به تو نازم......

۲-اگر زیاد به حرم اولیاء یا قبور شهداء میرویم بهتر است رفتن را به حد اعتدال برسانیم(به عنوان مثال در توسلات بعضی اساتید فرموده اند بجای اینکه هر روز زیارت عاشورا بخوانید(و لذتی از آن نبرید)بهتر است هفته ای یک یا دو بار بخوانید ولی با توجه و حضور قلب بخوانید.قبرستان رفتن هفته ای یکبار خوبست و برای کسی که هفته ای یکبار هم برایش عادی شده  اگر با مطالعه کتاب معاد یا... مشکلش حل نشد هر ده روز یکبار برود.

۳-قبل از رفتن به قبرستان شاید بهتر باشد چند صفحه از کتاب معاد (شهید دستغیب) یا کتاب تفسیر سوره قیامت (شهید دستغیب) یا چند صفحه از کتاب لقاء الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی رحمه الله علیه را بخوانید.