گاه گاهی به نگاهی دل ما را دریاب                  جان به لب آمده از درد تو ، ما را دریاب

راه باریک و بسی پر خطر و تاریک است             من از قافله شوق جدا را دریاب

به امیدی به سر کوی تو روی آوردم                   پادشاها به در خویش گدا را دریاب

سوی این جمع نظر کن که دعاگوی تو باد          گنه آلوده ی خود را به مداوا دریاب