دلم خوش است که رو کرده ام بسوی شما                به آن امید که روزی رسم به کوی شما

چقدر بی خبر است آنکه بی خبر ز شماست              زیان نمود و ندانست خلق و خوی شما

ز هجر طاقت من طاق شد ، نما نظری                      درآ ز پرده که بینم رخ نکوی شما