مرا ببخش نگشتم چنان که می خواهی           به پات جان نسپردم ز فرط خود خواهی

همیشه عهد شکستن ز سمت من بوده           مرا ببخش که سوگند خورده ام گاهی

تمام عمر فقط ادعا ، که یار توام                      ولی دریغ چه گویم که، خودت که آگاهی

عزیز کشور جانی و یوسف دنیا                        ولی دریغ که ماه نشسته در چاهی

و باز پرسش آخر ، جواب معلوم است                عزیز فاطمه آیا بود سویت راهی