از جمعه های بی تو چه دلگیر میشوم
جانِ خودم ز جانِ خودم سیر میشوم
با هر نفس که میکشم اقرار میکنم
از این نبودنت به خدا پیر میشوم

 

 
گر با دلِ خراب رسیدم به محضرت
چون که فقط به دست تو تعمیر میشوم
 
از اینکه انتظار تورا میکشم ببین
از مردمان شهر چه تحقیر میشوم
 
فکر ندیدنِ تو رهایم نمیکند
پس حق بده این همه درگیر میشوم
 
تنها نَه جمعه ها که تمامی ِ طولِ سال
از روزهای بی تو چه دلگیر میشوم
(محمد حسن بیات لو)