نه چشمی تا ببینم روی ماهت                               نه گوشی بشنوم من گفتگویت

نه دستی تا که دامانت بگیرم                                  نه پایی تا بیایم سوی کویت

کجایی که نمی بینم جمالت                                   نجستم هر چه کردم جستجویت

به من از باده وصلت عطا کن                                   نما سیرابم از آب سبویت

ز خوبان جهان دل بر تو بستم                                 ندیدم چون کسی در خلق و خویت

مرا عمری گذشت اندر فراقت                                  بیا تا بنگرم روی نکویت

دلم آلوده از لوث گناه است                                    مرا تطهیر کن با آب جویت

بنه منت به من ، یکدم نظر کن                               که گیرد آبرو از آبرویت