فقط دلیل جدایی از تو، گناه من است                 شهر از این همه غفلت، دل سیاه من است

همیشه ذکر تو را من بروی لب دارم                     که نام تو ، گل زهرا دلیل راه من است

جدایی از تو بلایی عظیم و جانکاه است                گواه قلب حزین ، سردی نگاه من است

برای ترک معاصی، توسلم بر توست                    همیشه مجلس تو، مأمن و پناه من است

چو باور تو نگردد که مرده ام از غم                        تن فسرده ز هجران ، فقط گواه من است

ببین که رند سپیدم ز هجر تو شام است               بیا و نور فکن ، چهره تو ماه من است

بدون تو سر و سامان ندارد این سامان                وجود تو خوش هستی پناه من است

بگو به آن دو ملک در سیاهی قبرم                      که این غلام قدیمی بارگاه من است